Ikaw pa rin

Ang mga mata mo ay tulad ng mga bituin 

Nagbibigay ilaw sa gabing madilim
Hindi ko maiwasan na mapatingin
Sa pungay ng mata mong kaakit-akit

Paborito kong tingnan ang iyong mata
Matang hindi marunong magsinungaling 
Matang ngumingiti pag natutuwa ka 
Matang pagkatao mo’y sinasalamin
At matang minsan sa aki’y nagpahumaling

Nagdugo ang aking puso nang iwan mo 
Ika’y nasaktan, napagod at nabigo 
Sa mga binitawang pangakong napako
Nitong bibig kong akala mo kung sino
Kaya mahal, alam kong kasalanan ko

Ito na lang ang tangi kong magagawa
Ang pagmasdan ang iyong maamong mukha
Bantayan at mahalin ka sa malayo
Paduguin ang lapis para sumulat
Isulat ang sinasabi ng aking puso
Na hanggang ngayon ay hindi makausad
Sa mata mong ngayo’y sa iba na nakatingin.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: